Arquivo para a categoría ‘Embarcacions’

As dornas nai

Jueves, 13 Octubre 2011, por Corso
Son moitas as veces que se ten falado das Dornas Nai, grazas a Xaime de Lajareu, podemos ollar nesta foto unha Dorna Nai que pertenceu  ao seu sogro.  As Dornas Nai representan unha interesante liña de continuidade da construción de barcos clásicos de baixura: conservando a graza mariñeira na manobra e a arte inimitábel de capear o vento da Dorna, incorporaban enxarcias fixas, velas auto-virantes e cabinados.

Os vellos mariñeiros mirábanas con sentimentos encontrados, chamábanas, con algo de rexouba, Dornas Señoritas. Na imaxe aparece unha daquelas Dornas Nai, nas que algunhas persoas das que gustaban disfrutar do mar buscaron o extraordinario navegar das dornas, e polos anos 50 reconverteron as xeiteiras en barcos de recreo. As Dornas Nai,  aparelladas con foque e cangrexa participaron en moitas regatas.
No blog de Arlillo, http://elblogdearlillo.blogspot.com/ podedes encontrar bastante información e máis fotografías.

Lanchas de relinga en 1920

Viernes, 10 Junio 2011, por Corso

 

 

Entrando no Mar de Vigo en 1920, como patrón do veleiro “Tern III”, o navegante inglés Claud Worth reparou na Lancha de Relinga e no Galeón. Na súa auto-biografía de navegante e estudoso da vela, “Yacht Cruising”, incluíu tres deseños seus: un do Galeón e dous da xeiteira, feitos nesa visita a Vigo.

 

Do Galeón de carga, reproduce un esquema do aparello que lle trae a memoria os Saveiros de Lisboa. Onde pon máis atención e detalle é na Lancha do Xeito, nas singulariedades do sinxelo aparello, nas figuras dos tripulantes (tres e un checho de mar) e no funcionamento da vara de portar. Despois comenta: “Toda esta costa, e principalmente a comprendida entre as Cies e o Cabo de Fisterra, é e máis bonita que se poida imaxinar para unha navegación de cruceiro. Se na costa inglesa tivermos unhas rías coma as de Vigo, Pontevedra, Arousa ou Muros, estarían ateigadas de veleiros. Pero polo que parece, os Galegos non queren ir ao mar por se divertiren”.
“Yacht Cruising” contén diarios de varias singraduras de Worth, con moitas observacións sobre aparellos de vela e formas de aumentar a seguridade. O libro foi varias veces reimprentado e hoxe considérase un clásico da vela de altura.

 

 

Véndese o “Santísima Trinidad”

Sábado, 19 Marzo 2011, por Corso

O barco mercante que no 2006 fora acondicionado en Galicia e  reacondicionado en Alxeciras para barco de restauración está en venta en Malaga por 1,6 millóns de euros. Este barco pretendía ser unha réplica do magnifico navío do século XVIII, que foi botado en Outubro do 1769 cunha eslora de 213 pés de burgos, e durante moitos anos foi o barco insignia da Flota Española con 136 canóns. Foi dos navios mais grandes a vela ata 1805, ano no que foi afundido na Batalla de Trafalgar.

Barcos na bahía de Setubal

Martes, 15 Febrero 2011, por Corso

O igual que en Galicia, na Baia de Setúbal situada no sur de Portugal, noutros tempos en que o transporte por carreteira era  case que imposible, tamén os barcos xogaron un papel fundamental no transporte de todo tipo de mercadorías. Hoxe algúns destes barcos seguen a navegar nas mans dos amantes das tradicións mariñeiras. Nestas fotos tedes unha moi pequena mostra deses barcos.

O CONSTANTINO CANDEIRA

Miércoles, 29 Diciembre 2010, por Corso

Estaleiros Catoira de Rianxo acaba de rematar a construción dunha fermosa replica do emblemático pailebote “Constantino Candeira”.  Manolo quere deixar claro que non se trata dunha maqueta se non dunha replica a escala. O barco foi encargado para a casa museo permanente de Manuel Antonio que vai ser inaugurada proximamente en Rianxo. A rehabilitación da que fora súa casa na, rúa de Abaixo xa esta lista para dar cabida o material inédito do poeta. O historiador Xosé Luís Anxeito é o encargado de elaborar o proxecto museístico.

O Candeira foi o  pailebote no que o gran poeta rianxeiro Manuel Antonio nado en 1900 e finado en 1930,  concibiu o famoso  poemario  “De catro a catro”.  Despois de abandonar a carreira de Filosofía e Letras en Santiago de Compostela, estudou  Náutica en Vigo, ao acabar fixo as practicas de piloto, nese explendido barco de tres paus.

O veleiro  de 300 toneladas foi botado en 1915 polos irmáns Candeira. A súa ruta principal era de Galicia a Levante levando madeira e conservas, e no retorno viña cargado de sal e cemento. A pista do barco pérdese cando, durante a Guerra Civil foi ametrallado á altura de Castellón por avións franquistas. O Museo do Mar de Barcelona ten un xemelgo en activo o “Santa Eulalia”, que se pode visitar e gozar do verdadeiro pracer de andar pola súa cuberta e admirar a enxarcia.